Lef om te leren!

Het schoolorkest CGBN op jacht!

Bericht geplaatst op: 19-3-2018



Afgelopen donderdag was het weer zo ver: ons onvolprezen schoolorkest zette koers naar Amsterdam, om in het Concertgebouw mee te doen aan het Orkestival. 9 schoolorkesten hadden zich ingeschreven, om op het dit jaar vastgestelde thema “Tegenstelling” een muzikaal programma uit te voeren en te laten beoordelen.

 

Jachttrofee was de wisselbeker voor het best beoordeelde orkest, die we al twee keer eerder in de wacht hadden gesleept.

 

Waar we in ieder geval niet voor in aanmerking wilden komen was de aanmoedigingsprijs, voor het orkest aan de andere kant van het kwalitatieve spectrum.

 

De jury die alles moest beoordelen bestond uit drie professionele musici. Ons programma bestond uit vier onderdelen: Kinetic Dances, De Falla’s Ritual Firedance, Sonate Renate, en tot slot Hummel gets the Rockets. Bijzonder was vooral het derde nummer, omdat het geschreven is door een ex-lid van het orkest, Bouke Ansing.

 

Uw scribent, stik jaloers omdat hij nog nooit in het Concertgebouw had gespeeld, en zijn zoon nu wel, stond ‘s morgens om vijf over half zeven in een koude en harde wind met zes, zeven andere orkestleden naast het Aegon-gebouw bij het station in Leeuwarden. Brr! Wat was dat koud….

 

Om kwart voor zeven was iedereen (nou ja, bijna iedereen) aanwezig, en verscheen de bus van Paulusma. Instrumenten onderin, musici en vier begeleidende ouders bovenin, en zo vertrokken we richting Amsterdam. Via de Afsluitdijk, zodat we in Zurich nog vier orkestleden, en Bouke Ansing, onze huiscomponist. De chauffeur wist de files goed te vermijden, zodat we iets over negenen bij het Concertgebouw arriveerden.

 

In de kleedruimte kregen we lunch- en consumptiebonnen, en de witte orkestshirts uitgereikt. Dat laatste ging uw verslaggever helaas voorbij… Vervolgens zorgden we ervoor dat de stemming er op A=442 Hz goed inzat.

 

Een uurtje na aankomst konden we de beroemde trap naar het grote podium afdalen, eerst in klein comité om slagwerk, digitaal instrumentarium en de orkestopstelling op te zetten, en daarna het hele orkest. Vooral voor de eersteklassers toch wel spannend!

 

Er zaten telkens twee orkesten op het podium. Onze buur was Euterpe uit Arnhem. Voorafgaand aan ons blok werd één van de juryleden, klarinettist Herma Draaisma, geïnterviewd. Heb plezier in het spelen, leer vooral samen te spelen, en wees niet bang om fouten te maken!, was zijn boodschap.

 

Daarna was het de beurt aan Euterpe, die twee solisten had meegenomen: een derdeklasser als zangsolist, en een violiste die net veel ouder was, leek me. Die deden het prima, de zanger zelfs uit het hoofd. 

En toen wij! Het verschil met het vorige orkest was toch wel groot: fraai samenspel, prachtige vioolklank, glanzend koper, en een pittige ritmesectie: ik vond het een schitterend optreden.

 

Na de lunch, met  broodjes, fris en fruit, konden we nog twee andere orkesten beluisteren, en daarna konden we – samen met een andere groep –  meedoen aan een workshop Improvisatie. Een enthousiaste Esmee Olthuis leerde ons om op gebaarcommando’s van een enkele toon naar een waaier van tonen, en van hecht samenspel naar chaos te gaan. Korte tonen, lange tonen, harde tonen, zachte tonen, hoge tonen, lage tonen: met een paar hand- en armgebaren haalde ze van alles uit de twee orkesten.

 

Als laatste muzikale onderdeel studeerde een tutti-orkest, samengesteld uit zo ongeveer alle leden van de 9 orkesten, onder leiding van Coen Stuit een scène uit Tsjaikovski’s Zwanenmeer in. Het paste allemaal maar net op het podium, en er zal vast een betere uitvoering in de Grote Zaal hebben geklonken, maar leuk was het wel!

 

Toen werd het spannend! De jury verscheen op het podium, en gaf van elk orkest een indruk, een sterk punt en een verbetertip: een orkest met veel ervaring, en heel goede spelers; het koper is top bijvoorbeeld; klankkleur prachtig, ook door veelzijdig instrumentarium. Verbeterpunten voor ons: nog beter naar elkaar luisteren, en het samenspel in ritme en balans nog iets hechter doortimmeren.

 

En dan de prijsuitreiking: de aanmoedigingsprijs liepen we in ieder geval mis, want die ging naar Euterpe uit Arnhem. De eerste prijs had, legde de jury uit, heel wat hoofdbrekens gekost. Drie orkesten waren bijzonder aan elkaar gewaagd: Barlaeus en Vossius beide uit Amsterdam, en het schoolorkest van Beyers Naudé. Om toch een winnaar aan te wijzen had de jury vier stemrondes nodig gehad… En daar rolde dan Vossius als winnaar uit. Maar uw scribent vindt dat we best een derde van de beker af hadden mogen zagen om in Leeuwarden ten toon te stellen…

 

Daarna was het inpakken en wegwezen. Er was nog ietwat chaos bij de stopplaats voor onze touringcar, maar uiteindelijk hadden we daar niet veel last van, en datzelfde gold voor de korte file voor de Coentunnel. Zodat we Zurich om een uur of zes uit de bus konden zetten, en iets over half zeven weer in Leeuwarden aankwamen. Waar het niet veel warmer geworden was…

 

Het was een mooie dag, we hebben prachtig gespeeld, en dat de meesten wel wat moe waren bij thuiskomst doet daar niets aan af…!

 

Jogchum Reitsma
vader van Jelte uit 1D


Terug